to top

Girlz Talk

” Teenage talk in een nieuw jasje ♡

Het rubriek
Enkele maanden geleden voordat ik een pauze inlaste op mijn blog, liep er een wekelijks rubriekje genaamd Teenage Talk.
Een rubriek speciaal gericht op tieners met elke week een thema gerelateerd artikel. Hierin deelden wij niet alleen onze eigen ervaringen maar gaven wij tieners ook de ruimte om hun eigen verhaal te doen. Na mijn terugkomst, besloten Miss B en ik het rubriek in een nieuw jasje te steken. Onze oude rubriek word vervolgd door de naam Girlztalk. Het rubriek is nu veel algemener en kan vanuit meerdere invalshoeken worden belicht.

Hoe werkt het en wanneer
Het rubriek is elke zondag te lezen op zowel mijn blog als de officiële versie van het artikel op de blog van Miss B. Neem ook zeker een kijkje!


Het thema: Op jezelf wonen

Vandaag is het mijn beurt om jullie mee te nemen in het thema, op jezelf wonen.

Inmiddels met mijn 27 jarige leeftijd en samenwonend, riep ik net als elke tiener toen ik nog thuis woonde: ” Ik kan niet wachten tot ik mijn eigen huis heb. ”  Ahum, totdat deze dag daadwerkelijk aan brak. Geloof me, ik piepte wel even anders. Ik zong niet 1 maar wel 10 toontjes lager. Als 3e jaar Ecologisch Pedagogiek studente met een parttime baan was daar opeens de kans om op mezelf te gaan wonen. Wat ergens ook wel super gaaf was, was opeens ook niet meer zo noodzakelijk als de momenten waarop ik het tegen me ouders uitschreeuwde. Want tsja, op jezelf wonen hoe moet dat nou eigenlijk? En wanneer ben je daar nou echt klaar voor. Kritisch was ik in elk geval. Ik riep altijd dat ik alleen op mezelf wilde wonen mits ik niets hoefde te delen met huisgenoten. Ik heb er nooit een al te geweldige visie aan overgehouden. No way dat ik huis ging, mijn kamer en spullen moest delen en dan ook nog eens huur moest betalen voor dezelfde vierkanten meter als mijn huidige slaapkamer thuis! Met deze instelling kwam ik al gauw uit op een studio als voorkeur van woonruimte. Alles voor mezelf en niets hoeven delen. Just perfect!

Na mijn 1 jarige buitenland stage besloot ik na terugkomst op mijn (26), eindelijk in te pakken en te verhuizen naar een klein maar knusse studio.
Spannend dat ik het vond joh. Want daar zat ik dan met mijn grote mond en bonk van zelfstandigheid en grote verantwoordelijkheden. Had ik eindelijk mijn eigen plekje, bleef ik vervolgens alsnog ruim 4 weken bij mijn ouders hangen en slapen. Right? Hoe logisch is logish dan hé. Haha!
Na een bijzonder gesprek waarbij mijn ouders mij als het ware de zegen van uit huis gaan hebben gegeven merkte ik al gauw de rest in mezelf terug keren. Ik moet zeggen dat dit enorm heeft bijgedragen aan mijn zelfvertrouwen voor het maken van deze kleine maar toch grote en eerste stap.
Eenmaal gesetteld in mijn knusse ruimte van 14m2. Begon de balans van het zelfstandige leven zijn tol te eisen. Jupe, i’m talking about: working, studying, cooking . De hele reutemeteut! Hahah. Oh god, wat leek dat moeilijk opeens zeg. Ah ja ”kind kan de was doen, ” zij mijn moeder altijd. Nou, ik kan jullie vertellen dat mijn moeder haar telefoon de eerste paar weken roodgloeiend heeft gestaan van de berichtjes. Ik vond alles maar ontzettend duur. Van handdoeken, tot aan dagelijkse boodschappen en koken in de juiste hoeveelheden. Net als elke ouder hadden mijn ouders natuurlijk de tijd van hun leven bij horens dat het allemaal tot niet zo appel , eitje was als dat ik daadwerkelijk dacht. Naja, dacht ik zo. Geen schaamte toch? Waar zijn ouders anders voor. Aldoende leert men, zelf met je 26 jaartjes.

In de tussentijd leerde ik niet alleen de praktische zaken van op jezelf wonen. Maar leerde ik ook een hoop over mezelf. Wie ben ik? Wat wil en wat kan ik. Heb ik de juiste mensen wel om me heen en doe ik daadwerkelijk wat mij gelukkig maakt? Het op mezelf wonen heeft niet alleen mooie herinneringen met zich mee gebracht maar ook minder leuke. Zo de ervaring dat JIJ de enige persoon bent waarop je kunt bouwen. En dat je beslissingen moet nemen op basis van lange termijnen. Some good, some bad.
Kort na het alleen verblijven besluiten mijn vriend en ik samen te gaan wonen. SAMENWONEN? En hou hoor ik je meteen denken: Sjeuu.. die laat er geen gras over groeien. Je bent net 27. Ohja, trust me. Ook dat heeft mij achteraf gezien nieuwe inzichten geboden. Maar dankbaar voor deze kans en keuzes die ik gemaakt heb ben ik zeker. Want wat ik nu met een korte glimp op mijn ervaring met jullie kan delen is dat er,

” Risico’s zijn er om genomen te worden. Maar het moment dat je besluit deze te nemen, je ten alle tijde je verstand met je mee moet nemen. Gooi jezelf niet in diepe, maar probeer zowel een Plan A als een Plan B te hebben. Geniet van het leven en sta altijd 100% achter je eigen keuzes! ”

  • Wat heb jij geleerd van de eerste keer op jezelf wonen?

Liefs,

Leave a Comment

Volg mijn Blogs!

Vul hier jouw email adres in en blijf up-to-date

%d bloggers liken dit: